Ο Ερµής aka Jahfar γεννήθηκε τον πιο κόκκινο µμήνα σε µια από τις πιο κόκκινες περιοχές της Αθήνας (και δε µιλάµε για µπάλα), γεννήθηκε το Μάιο του 1991 στον Περισσό όπου ζει µέχρι σήµερα.



Εργάζεται ως µπάρµαν και ώς γραφίστας. Ασχολείται επίσης πολυµορφικά µε τη µουσική. Μαζί µε µπόλικες βόλτες στους δρόµους νυχτερινής Αθήνας, ταινίες, βιβλία και videogames γεµίζει την καθηµερινότητα του.



Πως εµπνεύστηκες το καλλιτεχνικό σου όνοµα;

Δεν υπήρξε έµπνευση, παλιότερα είχα άλλο ψευδώνυμο, µε το πρώτο µου crew, αλλά ένοιωθα την ανάγκη να το αλλάξω για να προχωρήσω. Με φώναζαν Jafahr κάποιοι φίλοι, οπότε το κράτησα αφού το έφερα στα µέτρα µου σε ότι αφορά την ορθογραφία του.



– Πότε ξεκίνησες να ασχολείσαι µε τη µουσική και τι ήταν αυτό που σε παρακίνησε?
Ξεκίνησα να ασχολούµαι µε την κουλτούρα του hip-hop ιδιαίτερα µικρός σε ηλικία 11 χρονών λόγω κάποιων CD και βινυλίων του πατέρα µου, ο οποίος είχε µια τεράστια συλλογή από διάφορα είδη, οπότε είχα στενή σχέση µε τη µουσική ως ακροατής από την πρώτη µου µέρα στην ουσία. Μεταξύ των δίσκων που ξεχώρισα σε εκείνη την ηλικία ήταν Beastie Boys, Public Enemy, Arrested Development, Cypress Hill κ.α.

Μέσα σε ένα χρόνο έπεσε στα χέρια µου η συλλογή “Χοντρές Δουλειές” του 1997 που περιλάμβανε, µεταξύ άλλων, Terror X Crew, Razastarr, Ηµισκούµπρια, Ζωντανούς Νεκρούς και… ερωτεύτηκα.

Τον επόµενο χρόνο (2004) έγινε ένα τεράστιο graffiti festival στη γειτονιά µου κ γνώρισα από κοντά όλη την κουλτούρα, graffiti, breakdance, Djing, rapping, µέχρι skate, bmx, τα πάντα. Κάπου εκεί έγινε η “µαλακία” και αποφάσισα ότι αυτό ήθελα να κάνω. Τα δοκίμασα πραγματικά όλα, µέχρι που στα 15 κατέληξα στο rap τα beats και το graffiti το οποίο δυστυχώς και εγκατέλειψα σταδιακά απ τα 18.



Έχεις κάποια ιστορία που κρύβεται πίσω από κάποιο κοµµάτι
σου ή δίσκο σου;

Άπειρες ιστορίες κρύβονται πίσω από κάθε στίχο, πραγματικά δεν µμπορώ να απομονώσω κάποια. Προσπάθω όμως να αποτυπώνω την επίγευση των ιστοριών αυτών στα κοµµάτια µου. Άλλωστε, από µία ιστορία το µόνο που έχει πραγµατικά σηµασία είναι αυτό πού σου µένει στο τέλος, το μήνυμα. Αυτό δέν είναι κρυµµένο πίσω απ’ τα κοµµάτια, είναι τα κοµµάτια.



– Δουλειές και συνεργασίες που έχεις κάνει µέχρι σήµερα και µε
π
οιους;
– Έχω συνεργαστεί κυρίως µε φίλους. Έχω συνεργαστεί και µε κάποιους πού έγιναν αργότερα γνωστοί, αλλά εφόσον τα κοµµάτια παρέµειναν ακυκλοφόρητα, δε θα τους αναφέρω. Κάποιες συνεργασίες κυκλοφορούν αυτή τη στιγµή… και θα κυκλοφορήσουν κι άλλες.

Με ποιόν/ιούς θα επιθυμούσες συνεργασία και γιατί;

– Έλληνες, ξένους, νεκρούς, ζωντανούς, εντός της µουσικής µου,
εκτός, επί τα αυτά? Πολύ γράψιµο… Πέρα απ’ την πλάκα όµως, αν
έλεγα κάποια ονόµατα θα ήταν, Razastarr (αν είχα προλάβει…),
Έκπτωτος Άγιος, Ευθύμης, Dj Fleck, Vinnie Paz, R.A. the Rygged
Man, Nas και κάπου εδώ σταματάω γιατί ήδη το τράβηξα.

– Έχεις κάνει lives στην Ελλάδα ή και εκτός…και µε ποιους?

– Lives έχουµε κάνει µε πάρα πολλούς καλλιτέχνες που είναι αδύνατο να τους κατονοµάσω όλους. Σχεδόν όλα στην Αθήνα, 2 από τα αγαπημένα µου όµως είναι το 2011 στην Καρδίτσα και στο THHF στη Θεσσαλονίκη την ίδια χρονιά. Θα ήθελα πολύ όμως να παίξω περισσότερο στην επαρχία στο µέλλον.



Πιστεύεις ένας µουσικός και ιδιαίτερα της hiphop σκηνής µπορεί
να συντηρηθεί οικονοµικά µόνο άπο τη µουσική του;


Και ναί και όχι, το ίδιο πιθανά είναι και τα δύο. Το θέµα είναι πού θες εσύ να το πας. Άν αρχίσεις να το τρέχεις φούλ, να βγάζεις συνέχεια δουλειές και κολλήσεις άλλη µια δραστηριότητα, όπως να παίζεις ώς Dj σε µαγαζιά ή ανοίξεις κάποιο studio και γενικά αν κάνεις όνοµα και το εκµεταλευτείς, εννοείται πώς είναι εφικτό. Από την άλλη, αν για κάποιο λόγο δεν φτάσει κάποιος σε αυτό το επίπεδο αναγνωρισιµότητας, ασχέτως αν το αξίζει ή όχι, τότε τα πράγµατα δυσκολεύουν αρκετά.



– Γιατί πιστεύεις ότι συναντάµε περισσότερους νέους στη φάση του
hiphop πλέον?

– Δέν πιστεύω ότι συναντάµε περισσότερους νέους στη φάση του hiphop πλέον, πιστεύω, χωρίς να θέλω να ακούγοµαι boomer, ότι τα παιδιά έλκονται απο κάτι που µοιάζει αρκετά µε ράπ, αλλά δεν έχουν καµία σχέση µε την κουλτούρα του hiphop. Προφανώς και ευτυχώς υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν σχέση µε αυτό που περιγράφω.

Ως επί το πλείστον πλέον, τα παιδιά είτε µιλάµε για παραγωγούς είτε µιλάµε για performers, γιατι έτσι τους βλέπω, θέλουν να πετύχουν κάτι γρήγορα, εύκολα, και χωρίς να κουράσουν και πολύ το κεφάλι τους. Γι’ αυτό και δεν είναι τυχαίο που ακολουθεί ο ένας το στύλ του άλλου, επιπλέουν στην επικαιρότητα για λίγο και δεν φέρνουν µαζί τους τίποτα άλλο εκτός απο προβολές στο youtube.

– Με αποτέλεσµα στοιχεία βασικά για την κουλτούρα του hiphop όπως Djing, graffiti και breakdance να φυτοζωούν απο λίγους µικρούς και µεγάλους και γενικά η κουλτούρα αυτή να µην έχει πια στο δρόµο, στον πραγµατικό κόσµο δηλαδή και όχι αυτόν του ίντερνετ, το ίδιο αντίκρισµα που είχε πρίν κάποια χρόνια. Γενικά ούτε γίναµε πολλοί στο hiphop, ούτε έγιναν οι πολλοί hiphop.



Τι σε ενοχλεί περισσότερο στη σηµερινή εποχή (τα top 3) και τι προσπαθείς να αλλάξεις απ αυτήν, µε τη στάση σου και το έργο σου;

Επειδή τρία είναι λίγα και θα αδικήσω ένα σορό σκατά που κάνουν φιλότιµες προσπάθειες να κάνουν χειρότερη τη ζωή µας, θα µιλήσω για την µεγαλύτερη εικόνα. Γενικά θέλω µία αταξική κοινωνία, µε ισότητα, ελευθερία, χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, χωρίς σύνορα, κυριαρχικές σχέσεις και µε οριζόντια οργανωμένες δοµές από τα κάτω. Έτσι στα γρήγορα γιατί αλλιώς η ανάλυση αυτής της σύντοµης, κάπως ξύλινης µα ακριβέστατης περιγραφής θα έπαιρνε ώρες. Για παραπάνω ανάλυση της συγκεκριµένης πολιτικής κατεύθυνσης υπάρχουν άπειρα βιβλία να διαβάσει κανείς γύρω απ’ τον κοµµουνισµό και την αναρχία. Όσο για την άποψη µου στα πιο απτά και καθηµερινά, υπάρχουν δουλειές µου στο ίντερνετ.



Αν σου δινόταν η ευκαιρία να ζήσεις από τη αρχή τη ζωή σου, θα
άλλαζες κάτι; Αν ναι …τι και γιατί;

– Όπως και αν φανεί, όχι, δε θα άλλαζα τίποτα. Αυτά που έχω κάνει και ζήσει, καλά και κακά, είναι αυτά που µε έκαναν αυτό που είµαι σήµερα, και πραγµατικά δεν ξέρω ποιός θα ήµουν χωρίς αυτά. Ο χρόνος έτσι κι αλλιώς είναι µια ενιαία κατάσταση, δεν µπορείς να αποµονώσεις ενα κοµµάτι του και να το αλλάξεις χωρίς αυτό να επηρεάσει το αποτέλεσµα που έχουµε αυτή τη στγµή.

– Έχω µετανιώσει για πράγµατα που δεν έκανα, δεν έζησα και δεν είπα.
Και το να µην κάνεις κάτι όµως είναι µιά απόφαση που πήρες, άρα κάτι έκανες, πήρες µια απόφαση. Δεν υπάρχει αδράνεια στο σύµπαν, όλα τραβάνε το δρόµο τους για κάπου…




axer γεννήθηκα το 1990 , μεγάλωσα και μένω στον Περισσό.
Στον ελεύθερο μου χρόνο ιδανικά μ’ αρέσει να ακούω μουσική, να
κάνω digging σε βινύλια, να βλέπω ταινίες, να διαβάζω (κυρίως)
λογοτεχνία, να κάνω μεγάλες γύρες στην Αθήνα, και μπύρες!
6)Το axer το έχω από έφηβος, ως ταγκιά αρχικά , και τον πρώτο
καιρό το Α ήταν ανάποδα, καθώς έτσι στη μαθηματική γλώσσα
σημαίνει ”για κάθε x ανήκει στο R” δηλαδή για κάθε άγνωστο
αριθμό στο σύνολο των πραγματικών. Ε αυτό σε κοινωνικό
επίπεδο, ότι αναφέρομαι στους ανθρώπους που είναι εκτός των
κοινωνικών συνόλων της κανονικότητας.
7)Στιχάκια γράφω από πολύ μικρός , έπαιζα και κλασσική κιθάρα
την εποχή των παγετώνων, χωρίς μεγάλη επιτυχία. Τα πρώτα ραψ
τα είχα γράψει το καλοκαίρι του 2004, με πρώτα ακούσματα txc και
active member επίσης χωρίς μεγάλη επιτυχία. Πιο σοβαρά
ασχολούμαι από το 2009 και μετά, με διάφορες
ανθρωποκαταστάσεις, που για όμως δεν ευδοκίμησαν σε κάποια
ολοκληρωμένη δουλειά. Στη σκοτεινή πλευρά του youtube μπορείς
να βρείς διάφορα.
8)Προσωπικά κάθε κουπλέ μου, κρύβει κάποια βιωματική στιγμή,
αρά είναι πολλές οι ιστορίες. Τώρα για τον δίσκο μας, θα ήθελα να
τον ακούσετε και να μας πείτε αν σας βγάζει το vibe ”δίχως φόβο
για το αύριο”.
9)Μ’ αρέσει να συνεργάζομαι με φίλους και φίλες, ακόμα κι αν
κάνουμε διαφορετικά δημιουργικά πράγματα. Για την ώρα
κρατήστε αυτό.
10)Με τον Slug από Atmosphere και την Lauryn Hill, ποιος ξέρει
μπορεί να διαβάζουν sin city, να το δουν και να ψηθούν.
12)Ότι μπορεί, μπορεί. Φαντάζομαι από lives και merch, και
σίγουρα έχοντας μεγάλη παραγωγικότητα. Μια χαρά για όσους το
καταφέρνουν, απλά άμα γίνεται αυτοσκοπός είναι και λίγο βλακεία
θεωρώ, κυρίως για το δημιουργικό κομμάτι.
13)Γιατί το ραπ είναι η no1 μουσική στον πλανήτη αυτή τη στιγμή,
σε όλες τις εκφάνσεις του, άρα σε μεγάλο βαθμό νομίζω ότι για
πολλούς είναι μια παροδική μόδα, όπως ήταν τα emo. Ο χρόνος θα
δείξει. Τον σεβασμό μου σε όσους/ες ασχολούνται σε βάθος με τη
συνολική κουλτούρα του hip hop και την ιστορία της, ειδικά με
break, graffiti και djing, και παλεύουν για τη διάδοση της.
14)Είναι τόσα πολλά που δεν μπορώ να πω μόνο 3 για μην αδικήσω
τα υπόλοιπα. Πιστεύω στην διαρκή εξέλιξη του ανθρώπινου είδους,
και θα θελα όσο μπορώ να βάλω το λιθαράκι μου σε αυτήν. Έτσι κι
αλλιώς όλες οι μεγάλες επαναστάσεις της ιστορίας είναι συλλογικό
κι όχι ατομικό προϊόν. Η ζωή στον καπιταλισμό είναι λίγο χάλια, δεν
πρέπει ποτέ να ξεχνάμε όμως ότι η ιστορία κινείται από εμάς. Ό,τι
μένει στάσιμο για πολύ καιρό, μάλλον έχει πεθάνει.
15)Γενικά όχι πολλά πράγματα, θα ήθελα σίγουρα να έχω φερθεί
καλύτερα σε κάποιους συγκεκριμένους ανθρώπους, κάποιες
συγκεκριμένες στιγμές.
16) https://www.facebook.com/axer.sod/
https://www.instagram.com/axernickos/
17) Όπως προείπα πιστεύω στη διαρκή εξέλιξη και σίγουρα
έχω κάνει πολλές μαλακίες στη ζωή μου. Καλώς ή κακώς όμως
(και) αυτές με διαμορφώσανε, στο φτάσω σήμερα να έχω
καταλάβει έστω ότι ήταν μαλακίες, οπότε όχι. Θέλω να μπορώ να
κοιτάω το αύριο, δίχως φόβο.


ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΡΟΥΜΕ ΣΤΟ FACEBOOK, ΕΔΩ … ΣΤΟ YOUTUBE, ΕΔΩ ΚΑΙ ΣΤΟ SPOTIFY, ΕΔΩ!


Leave a reply